Neden Hiç Arkadaşım Yok?

Genç Okur - Ayşenur Abla
Öncelikle Selamün Aleyküm Canım Ayşenur Ablam;

 

Ben Rümeysa. Senden tavsiye istiyorum. Babam memur olduğundan dolayı İstanbul’dan küçük bir şehre taşınmak zorunda kaldık. Hayırlısı olsun… Geldiğimden beri hiç dostum olmadı. İlk geldiğimde hemen herkesle arkadaş oldum. Sıra arkadaşım küçük bir konu yüzünden bana küstü. Diğerleriyle de sözde arkadaşız. Sonra başka arkadaşlar aradık ailemle, onlar da benim kafama uymadılar. Ben dini konuları seven bu konularda sohbet edebileceğimiz bir dost istedim, bulamadım. Kimseyle iletişim kuramadım. Konu böyle olunca kendimi derse verdim. Şu anda okulumda en iyi sınıftayım. Ama başıma bir şey gelse kimseye anlatamayacak kadar güvensiz ve yalnızım. Bana yardım eder misin? Ben mi insanlara fazla güvensizim yoksa onlar mı güven vermiyor? Bu şehirde benim de ahiretlik arkadaşımın olması gerekmiyor mu? Bende mi bir şey eksik? Herkes dostunun kıymetini bilsin. Selam ve dua ile…

Rumuz: Münhasır

 

Aleyküm Selam sevgili Münhasır;

Mektubunu defalarca dikkatle okudum ama taşınmanızın ne zaman olduğuna dair bir işaret bulamadım, eğer yeni ise biliyorsun ki arkadaşlıklar ve samimiyet zaman ister.

 

Yalnızlığı keşfetmekten korkma!

Haklısın, yalnız kalmak çok zordur. Bu dönem elbette ki geçici, mutlaka arkadaşlar edineceksin. Yani senin gibi arkadaş seven bir insan mutlaka gönlüne göre bir arkadaş bulacaktır. Ancak o zamana kadar yaşadığın yalnızlığa bir de şu yönden bak: Yalnızlık önemli bir olgunlaşma dönemidir ve insana birçok katkısı vardır. Belki biliyorsundur, eskiden çilehanelerde insanlar yapayalnız kalarak, derviş olurlardı. Bu yalnızlığın mutlaka sana manevi bir katkısı vardır ve bu dönem asla tesadüfi değildir.

Yazının devamı Genç Okur’un Mart 2018 sayısında…