Doğada Hayatı İdame Ettirme Disiplini: Bushcraft

Genç Okur - Doğa ile Baş Başa

Doğa ile Baş Başa / Mustafa Ramazan Oyar

 

Doğa sporları büyük ölçüde fiziksel bir aktivitedir, kabul. Elbette insan psikolojisiyle de yakından irtibatlıdır. Ancak asıl gücünü zihinsel altyapısı ve disiplininden alır. Çünkü doğada olmak demek öncelikle tabiatla uyum içerisinde olmak demektir. Başka? İnsani ihtiyaçların karşılanması ve güvenlik tedbirlerinin alınması konusunda doğaya zarar vermeden ve akıllıca davranabilme kabiliyeti kazanmak demektir. İşte doğa sporlarının zihinsel altyapısı ve disiplini tam olarak budur. ‘Bushcraft’ adı verilen ve henüz Türkçe karşılığı olmayan bu yaklaşım, dağ adamlığı için son derece sağlam bir şablondur.

 

Az ekipman, çok iş

Her yiğidin yoğurt yiyişi farklı olduğu gibi bushcraftın da teknikleri kendine hastır. Özünde en az ekipmanla en fazla işi yapabilme arayışı vardır. Bu arayış bazılarını öyle bir eğitmiş ve donatmıştır ki, yanına hiçbir ekipman almadan, uygun mevkilerde günlerce kalacak seviyeye getirmiştir.

Normal bir kampçı çadırını, matını ve diğer ihtiyaçlarını yanında getirir. Tabi bunlara yeteri kadar yiyecek ve su da dâhil. Bir bushcrafter ise kemerine yerleştirdiği bıçak, testere, balta ve ateş başlatıcı çubuk ile gittiği herhangi bir arazide suyunu da elde eder yemeğini de. Peki ama nasıl? Mesela temiz su kaynağı bulamadıysa kum, yosun ve ateşten arta kalan kül yahut odun kömürü ile mini bir arıtma sistemi kurabilir. Zamanı ve yönleri öğrenmek istiyorsa; yıldız, ay, iğne, gölge ve sis gibi çeşitli metotlarla ve farklı hava şartlarında bu ihtiyacını basitçe karşılayabilir.

Yazının devamı Genç Okur’un Kasım 2018 sayısında…